Łubin trwały BIAŁY - Lupinus polyphyllus

Bylina zimująca w gruncie

Wysokość: Około 100 -120 cm.
Ozdoba rośliny: Kwiaty motylkowate, zebrane w okazałe kłosy (nawet do 50 cm), zwykle niebieskofioletowe lub różowe. Niekiedy dwubarwne, o inaczej zabarwionym żagielku, skrzydełkach lub łódeczce. Szczególnie pięknie wyglądają łubiny o kwiatach barwy żółtej, białej i czerwonej, są też kwiaty w odcieniach łososiu lub morelowe. Łodygi sztywne, grube, mięsiste. Liście dłoniaste, złożone z 10-16 listków. Przez krzyżowanie tego gatunku z paroma innymi otrzymano piękne odmiany ogrodowe. Po przekwitnieniu, aż do późnej jesieni dekoracyjne są również liście.
Pora kwitnienia: Od czerwca do pierwszej połowy lipca.
Uprawa: Zaletą łubinów jest to, że nie tylko mają małe wymagania dla siebie, ale dzięki zdolności pobierania azotu z powietrza wpływają korzystnie na wzrost sąsiednich roślin. Konieczne jest jak najszybsze usuwanie przekwitłych kwiatostanów, co umożliwi powtórne zakwitnięcie roślin jesienią. Podczas cięcia rośliny zasilamy umiarkowaną dawka kompostu. Rozmnażanie dość łatwe, przez wysiew nasion w maju i czerwcu. Wschody następują po około 2-3 tygodniach. Można też próbować rozmnażania z sadzonek sporządzonych z pędów bocznych odłamanych z piętką ale ten sposób jest trudniejszy. Rośliny te mają palowy system korzeniowy, dlatego źle znoszą przesadzanie. Przed zima część naziemną ścinamy tuż przy gruncie.
Gleba: Roślina niewybredna - można łubiny sadzić w przeciętnej ziemi ogrodowej, nawet dość piaszczystej i średnio wilgotnej.
Stanowisko: Słoneczne, w półcieniu też mogą rosnąć, ale gorzej kwitną i stają się chude i wybujałe.
Zastosowanie:

Łubiny są doskonałe do tworzenia mieszanych rabat bylinowych, gdzie można je łaczyć np z gipsówką, jastruniami i kosaćcami. Najefektowniej wyglądają w nasadzeniach grupowych. Nadają się do ogrodów naturalistycznych i wiejskich. Mogą być stosowane jako kwiat cięty, ale dość szybko się osypują.

WYSOKOŚĆ SADZONKI 10-20cm, w donicach 3l