Surmia bignoniowa

Bywa też nazywana surmią zwyczajną, katalpą zwyczajną, katalpą bignoniową lub katalpą bignoniowatą

(łac.Catalpa bignonioides)

Egzotycznie wyglądające drzewo o szerokiej, stożkowatej koronie, pochodzące z Ameryki Północnej.

Osiąga wysokość do 10 m. Charakteryzuje się interesującymi, dużymi liśćmi sercowatego kształtu, wielkości 20-30 cm. Liście te rozwijają się dość późno, dopiero na początku V.

Kwiaty białe, duże, średnicy 5 cm, z purpurowymi plamkami w gardzieli, zebrane w wiechowate kwiatostany, wydzielające ładny zapach.

Kwiaty rozwijają się w czerwcu-lipcu. Duże, różowo-białe kwiaty, w środku żółte, fioletowo nakrapiane, pięknie pachnące, podobne do storczyków 4-5-centymetrowe, zebrane w wiechy 35-centymetrowej średnicy.

Pojawiają się początkiem lipca i obficie wydzielają nektar. Całe drzewo w okresie kwitnienia prezentuje się bardzo okazale.

Z kwiatów powstają długie, zwisające z gałęzi, strąki, do 40 cm dł., które zdobią drzewo przez całą zimę.

Gatunek ten jest odporny na mrozy, chociaż należy unikać uprawy w najzimniejszych regionach kraju, na wschodzie.

Wymaga gleb żyznych, głębokich i umiarkowanie wilgotnych.

Sadzonki w donicach 5l. Wysokość około 80-100cm