Kalina angielska- Viburnum carlcephalum szczepione PA70-100cm

Bardzo dekoracyjna odmiana kaliny o pięknych pachnących kwiatach. Krzew ma pokrój kulisty, liście duże, sercowate, ciemnozielone, przebarwiające się jesienią na czerwono. Kwiaty rurkowo-trąbkowe zebrane w kopulastych, szczytowych baldachogronach szerokości 15cm, rozwijają się z różowych pąków późną wiosną. Kwitnie na przełomie maja-czerwca. Krzew może dorosnąć do 3m.

Lubi stanowiska słoneczne i półcieniste. Idealna do ogrodów przydomowych na swobodne nasadzenia i do roślinnych grup kolorystycznych.

Wdzięczny, wolno rosnący krzew, o ciemnozielonych sporych liściach (ok. 9 cm) i luźnym zaokrąglonym pokroju, nie wymagający szczególnej opieki. Dorasta do 2,5-3m wysokości.

Na przełomie maja i kwietnia obsypuje się sporymi, bo 13cm białymi, pachnącymi kulami kwiatowymi, złożonymi z wielu, drobnych, dzwonkowatych kwiatuszków.

Roślina nie zawiązuje owoców.

Pomimo braku ozdobnych jesiennych owoców, kalina angielska staje się dekoracyjna jesienią z innego powodu - jej liście wybarwiają się na piękny szkarłatnoczerwony kolor.

Stanowisko i uprawa
Kalina jest mrozoodporna na terenie Całej Polski, nie licząc jej północno-wschodnich krańców, tam gdzie strefa mrozoodporności spada poniżej 6. Warto ją jednak posadzić na stanowisku osłoniętym od zimnych wiatrów. Najlepiej rośnie w półcieniu, lecz regularnie podlewana utrzyma się i na stanowiskach słonecznych.

Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, ma także spory zakres tolerancji co do pH podłoża (od lekko kwaśnego do lekko zasadowego), choć preferuje odczyn lekko kwaśne o pH 5-6.

Kalina zawiązuje pąki na zeszłorocznych pędach. Oznacza to, że wiosną usuwamy tylko chore, przemarznięte lub bardzo wątłe gałązki, a po kwitnieniu usuwamy jedynie kwiatostany (patrz cięcie).

Gdy będziemy chcieli przeprowadzić silniejsze cięcie np. formujące trzeba się liczyć, że w następnym roku kwiatów będzie znacznie mniej lub wcale.

Kalina jest dość odporna na choroby, ale chętnie odwiedzają ją mszyce.