Jagoda Goji kolcowój chiński C3

Jagoda Goji - kolcowój chiński (łac. Lycium barbarum)

Kolcowój chiński można z powodzeniem uprawiać w ogrodzie przydomowym bądź na działce. Roślina jest odporna na mróz, ale także na suszę czy wysoką temperaturę, a także zanieczyszczenie powietrza. Znosi także nadmierną wilgoć.

Kolcowój chiński nie ma wysokich wymagań uprawowych. Najlepiej uprawiać jagody Goji na glebach żyznych i przepuszczalnych. Roślina nie znosi podłoża gliniastego, ciężkiego i podmokłego. Każdej wiosny należy ją przyciąć, aby się lepiej rozkrzewiła. Stanowisko do uprawy jagód Goji powinno być dobrze nasłonecznione i ciepłe.

Roślina owocuje w 2.–3. roku po posadzeniu.

Charakterystyka rośliny

• Wysokość 1 - 2 m
• Gleba : Żyzna i przepuszczalna
• Stanowisko Słoneczne
• pokrój: krzew
• wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne, 
• mrozoodporna

 Właściwości i działanie tych owoców (a także innych części kolcowoju) od ponad 2500 lat są wykorzystywane w medycynie naturalnej krajów azjatyckich, a zwłaszcza w tradycyjnej medycynie chińskiej. Mieszkańcy Państwa Środka wykorzystywali je w chorobach serca, wątroby, płuc, reumatyzmie i aby obniżyć poziom glukozy we krwi. Wierzą także, że długotrwałe stosowanie owoców goji wpływa korzystnie na wzmocnienie systemu odpornościowego, poprawia stan stawów i kości, wzroku, łagodzi dolegliwości miesiączkowe i opóźnia proces starzenia.

Jagody goji mogą zahamować postęp nowotworu

Jagody goji są bardzo dobrym źródłem białka, w skład którego wchodzi aż 18 aminokwasów. Ponadto zawierają węglowodany i tłuszcze, w tym 5 nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-6, odpowiedzialnych za wytwarzanie hormonów, właściwą pracę mózgu i układu nerwowego. Ponadto są źródłem wielu witamin (m.in. C, B1, B2, B6 oraz E) i składników mineralnych (m.in. fosfor, wapń, żelazo, miedź, cynk, selen), a także karotenoidów, związków polifenolowych, wśród których najliczniejszą grupę stanowią flawonoidy.

Jednak za najcenniejszy składnik jagód goji uważa się rozpuszczalny w wodzie bioaktywny kompleks polisacharydowy LBP (Lycium Barbarum polysaccharides). Wyniki wielu badań wskazują na jego działanie stymulujące układ odpornościowy, właściwości przeciwutleniające, a przede wszystkim przeciwnowotworowe.

Z badań wynika, że kompleks LBP  hamuje wzrost ludzkich komórek raka żołądka (linia komórkowa MGC-803 i SGC-7901), ludzkich komórek raka okrężnicy SW480 i Caco-2 oraz komórek raka płuc, indukując ich apoptozę (śmierć komórkową). W znaczący sposób powstrzymuje także rozwój komórek raka gruczołu krokowego i skutecznie hamuje wzrost ludzkich komórek raka piersi (linii komórkowej MCF-7). Kompleks ten wykazuje właściwości antyproliferacyjne (hamuje namnażanie) także w stosunku do ludzkich komórek wątrobiaka QGY7703, jak również przyczynia się do apoptozy komórek białaczkowych HL-60.